دغدغه های یک مادر


 

              آمدم آی شاه پناهم بده

 

                                                              خط امانی ز گناهم بده

 

           ای حرمت ملجآ درماندگان

 

 

                                                             دور مران از در و راهم بده

 

         لشکر شیطان به کمین من است

 

 

                                                            بی کسم ای شاه پناهم بده

        

      این روزها در و دیوار......زمین و زمان درد دارند.......ناله 

 

 

     می کنند....انگار ثانیه ها شلاق روح شده اند....ضربه می زنند...

 

   می کوبند.....حیرت و حیرانی   سهم این روزهای ماست....من اما دلم

 

 هوای هرم حرم را دارد......آنجا باید جان را سپرد به سر انگشت رهائی

 

بخش آقائی مظلوم و غریب  که آغوش گشوده به روی هر غریب راه

 

گم کرده ای.....

 

گمان می کنم اگر برق نگاه مان به بیگناهی آن آهو رفته باشد....

 

      ناامید بر نمی گردیم.

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                            

۱۳٩٠/۱۱/٤ | ٥:٢٥ ‎ب.ظ | خدیجه زائر | نظرات () |

    

       

 

     

     آلوده  به گل چشمه ی زمزم نکنید

 

      از  آینه ها  سنگ   فراهم   نکنید

 

      هر شب شبمان سیاه تر می گردد

 

      تعداد  ستاره هایمان  کم   نکنید

              

            ( شعر از استاد سید محمد رضا هاشمی نژاد  )

۱۳٩٠/۱۱/٢ | ۱٠:٤٤ ‎ق.ظ | خدیجه زائر | نظرات () |

کلیک کنین       به طور کاملا تصادفی این صفحه رو باز کردم.

به سهم خودم این بطری رو به اشتراک میزارم....

در پیشگاه پدر و مادر بزرگوار این فرشته ی کوچک عرض ارادت و تسلیت میکنم.

خدایا به آبروی شش ماهه ی ابا عبدالله قلب داغدار این مادر رو آروم کن.

                     

 

                                 التماس دعا


بعدا" نوشت  :  خدا می داند که من قصدم از لینک کردن این اتفاق

و شرکت در اطلاع رسانی اصلا بالا بردن آمار بازدیدم نبود.

هر جا کامنتی هم گذاشتم برای این نبود که بدنبالم به خانه ام بیایند.من در دنیای واقعی هم آدم بی تکلفی هستم.کسی را با جبر به خانه ام دعوت نمی کنم. وقت رفتن شان هم عادت به اصرار بر ماندن شان ندارم.

 

گاهی بعضی از اتفاق ها باید بیافتد تا مثل منی پی ببرد که ارتفاع انسانیت ما 

می شود که به عصمت برسد بی انکه شعار بدهیم.

می شود به امام حسین اقتدا کرد بی آنکه سفره های پر بریز و بپاش برای شکم های سیر پهن کنیم.

پاسخ   هل من ناصر حسین (ع )  بر طبل و سنج کوبیدن در نمایش

های خیابانی نیست.

در مداحی های کذا و کذا و فریادهای گوش خراش هم نباید باشد.........

 

باید درس را درست گرفت و درست پس داد. جگر گوشه ات مرگ مغری می شود

و تو در حسرت در آغوش گرفتنش به تیغ می سپاریش تا حیات تکثیر شود.

 

تا زندگی جریان یابد................تا مادران دیگری حسرت آغوش فرزند بر دلشان

نماند!!!!!!!!!!

 

من در پیشگاه این 2 تن این مادر و پدر کم آوردم...من پرچم عزای امام

را بر سر در این خانه در اهتزاز می بینم.

 

بر بزرگواری و سبقت شان بر خودم تعظیم می کنم به نشانه ی جلوه ی خداگونگی...

 

 

۱۳٩٠/۱٠/٢٤ | ۱٢:٢٢ ‎ق.ظ | خدیجه زائر | نظرات () |
Design By : mihantheme.com