یله زمانیدی ننه
زینب دایانیب تل اوستونده
خطاب ائدیر :
ای قارداشیمین جسم شریفین دگن اوخلار
ای پیکر صد چاک حسینه کفن اوخلار
بیر یالقیزی عالمده مگر هر گلن اوخلار؟

ایکاش حسین یئل یاتا طوفان کسیله
ئو بوغازیندان آخان قان یوزووه آخمیه ایکاش کسیله
سن گلن یوللارا عباس اوزی قوربان کسیله
اوخ دگن جانیوه شیعه هامی قوربان کسیله

حـــــســــیــــن
بو دشتیده سن یاندیریب عالملری یاخدین
قان آخدی ز بس ضعف ائلدین ساغ سولا آخدین
یاندین سوسوزوندان سو دئدین هی سویا باخدین
محملده حرملر یوزه اشکین الر آغلار
آهو کیمی چوللرده رقیه ن ملر آغلار
ترجمه :
عصر عاشوار 1 :(بیله بود یله افتاده ) معنی»
چنین زمانی بود مادرم
زینب وایساده روی تل
خطاب میکنه:
ای تیر هایی که به جسم شریف داداشم اصابت کردین
ای تیرهایی که کفن شدین برای پیکر صد چاک داداشم
یکی که بی یار و یاور هست رو مگه هر کی برسه باید تیر بزنه؟

ایکاش حسین باد و طوفان نوزه
اون خونی که از حلقت جاریه روی محاسنت جاری نشه و دیگه خون نیاد
عباس فدای راهی که میاومدی بشه
شیعه فدای جسم و جان تیر خوردهات بشه
حـــــســــیــــن
توی این دشت تو دل عالمی رو کباب کردی با مظلومیتت
از بس خون اومد ضعف کردی و به چپ و راست خم شدی
از تشنگی و بی ابی دلت سوخت هی آب گفتی و سهم تو از اب نظاره ی آب شد
حرم اهل بیت روی محمل اشک چشماشو جاری میکنه و برات گریه میکنه
رقیه مثل اهو توی صحرا میگرده و برات گریه میکنه