خیلی تلخ است که بدانی و نتوانی به ان عمل کنی......تلخ تر ان که در عین رشادت و شجاعت بخواهی بجنگی ان هم نه برای خود و نفس خود که برای صیانت از حق اما دستانت را بسته باشند.....اما از این تلخ تر هم می تواند باشد و ان داغ طعنه ی دوستان ظاهرالصلاح و دایه های مهربانتراز مادری است که طناب دستان بسته ی تو بدست حماقتشان بافته شده.......نه .....اینها در برابر نوشیدن زهر جگرسوز هیچ است.......اگر.....ساقی جام بلا همسرت باشد !!!!!!!!

همین تلخیست که کام شیعه را تا ابد تلخ می کند و داغ امام حسن جگر ت را کباب می کند..............

رحلت جانسوز رسول حق و سبط کریمش را تسلیت می گویم