فصل ســـــرد

دستی کــــه جای پنجره دیوار میکشد

در فصل گـل ، نهایتی از خار میکشد

شکل قفــــــس به دفتر نقـــاشی زمین

طرحی برای مــرغ گــــرفتار میکشد

بر سطرهای خط خطی مشق زندگی

هی لحظه های خسته ی تکرار میکشد

حتی میـــــان وسعـت دلهــــــای بیقرار

آرام می نــشیــنـد و دیـــــوار می کشد

گـــــاهی به جرم حرمت گلهای باغچه

تــــصویر مان مقــــابل گل،خار میکشد

در کوچه های خلوت این شهـر بی بهار

پیوستـــه دار ، جای سپـــــیــدار میکشد

گنجنشــــــکها یکی یکی از شهر میروند

شهری که فصل غربت خود جار میکشد

هر چـــند ما به وسعت روشن رسیده ایم

آفاقــــمان به ظــلمت شب تار میــــکشد

در ســطر سطرِ در هم پیــشانیم غروب

رنــــج مـــرا به زحمت بســــیار میکشد

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

  استاد  سید محمد رضا هاشمی زاده

 

*************

پ. ن-کاش بردار وجودمان تنها به یکسو تمایل داشت.........به سوی نهایت مثبت

پ.ن-تشنه ی جرعه ای از جام ساقی..............

                           التماس دعا