دوستی دارم که حدود نه سال پیش برای معالجه فرزندش مجبور به جلای وطن شد.در طول این سالها گرچه از نظر مکانی از هم خیلی دوریم اما قلبا" به هم خیلی نزدیکیم.....شاهدش این که شب ٢٢ خرداد که برای من به روز بعد پیوند حورد تا پاسی از شب با ایمیل با هم در تماس بودیم و اگر اون شب به دادم نمی رسید قلبم هر اینه از غصه می ترکید ....به مناسبت روز زن برام ایمیل زد و دیگه تماسش باهام قطع شده......حدس می زنم خبرهائی که از این جا بهش می رسه براش تلخ تر ازاینه که مهر سکوت رو بشکنه...در بررسی امار وبلاگ دریافتم که مرتب به وبلاگم سر می زنه و چند تا یادداشت هم گذاشته.....می خوام همینجا ازش بخوام که به خاطر همه ی روزهای قشنگی که داشتیم وبه خاطر نقاط مشترک فراوانی که با هم داریم منو از لطفش محروم نکنه.....می خوام به یادش بیارم که تو قویتر از انی که براحتی خودتو ببازی ....این روزهای تلخ فقط ما رو قویتر و به هم پیوسته تر می کنه.....