این روزها حال کسی را دارم که با دنیائی از  شوق و آرزو دانه ای کمیاب را در خاکی

ابتر کاشته ام  و دریغ از رویش جوانه ای..............حتم دارم حکمتیست در این نا امیدی...

شاید

می خواهی تنها امید و ملجا ئ من تو باشی ای کردگار مهربان من..............