ز لیلائی شنیدم   یا علی   گفت  

                          به مجنون چون رسیدم یا علی گفت

                         نسیمی غنچه ای را باز می کرد

                         به گوش غنچه کم کم یا علی گفت

                         چمن با ریزش باران     رحمت

                        دعائی کرد و او هم یا علی گفت

                       یقین    پروردگار          آفرینش

                      به موجودات عالم یا علی   گفت

                      دلا بایست هر دم یا علی   گفت

                      نه هر دم بل دمادم یا علی گفت

                     به هر روز و به هر شب یا علی گفت

                     به هر پیچ و به هر خم یا علی گفت

                    خمیر خاک آدم    را     سرشتند

                     چو بر می خاست آدم یا علی گفت

                    علی در کعبه  بر دوش       پیمبر

                   قدم بنهاد و آن دم یا علی     گفت

                   عصا در دست موسی اژدها گشت

                   کلیم آنجا  مسلّم یا علی   گفت

                   ز بطن حوت یونس گشت    آزاد

                   زبس در ظلمت یم یا علی   گفت

                  به فرقش کی اثر می کرد شمشیر

                  شنیدم ابن ملجم   یا علی   گفت

                  مگر خیبر ز جایش کنده    می شد

                  یقین آن دم علی  هم یا علی گفت