وقتی رفتی انگار دنیا در برهوتی داغ و عطشناک گم شد یا..............

        

       یا شاید......................... ما گم شدیم......

 

       در تابستانی داغ..........یا نه سوختیم در آتشی به وسعت همه ی

 

      ثانیه های جهنم........................

 

   

 

 

    حالا به زعم دیگران 5 سال است که تو پر کشیده ای اما برای خواهرم و دخترکانش

 

   5 میلیون سال نوری است دست و پا زدن در عطش  بی تویی.......

 

    برای همین است که باور ندارم تو را در آخرین روز از مهر گم کرده باشم..........

 

   آخر آن روز ما روزه بودیم و در لهیب داغت دنیا غرق شده بود در لهیب ...........

 

 

                           تابستانی داغ.............مثل جهنم.........

 

       پی نوشت :  پنجشنبه به یاد بلبل باغ مان دور هم جمع می شویم و با ترنم

       دعای مولا سر در چاه می کنیم ............