فردا اولین امتحان این ترم است و من از دیروز منتظر فرصتی تا تو از بنویسم .......

هنوز تمام نشده اما دیگر طاقتم طاق شد......از تو گفتن ساده نیست ......

انگار کن که از سکوت شب و درخشش ماه بنویسی....من فقط می دانم که با تو به اوج

مادریم رسیدم.به خودم می بالم که صدف مروارید وجودت هستم.

 

 

از همه ی کسانی که هنوز به اینجا سر می زنند عذرخواهم  و ممنون...

از تبریک ها

ممنونم....به محض اینکه فرصتی دست دهد خواهم نوشت.