وقتی در رشت و منجیل و رودبار زلزله امد من رشت نبودم.هر چیزی که می دانم از شنیده

هاست.اما به قدر کافی تکان دهنده هست که دلم بلرزد...باورم به امنیت بلرزد.....

و اینکه چقدر استواری همه چیز سست است و انسان چقدر ضعیف و آسیب پذیر است...

تصور آدم های لرزان روحم را به درد می اورد.....اما یقین دارم که مهربان بی همتا تنها ملجا

و پناه همه خواهد بود.برای هجوم داغ و دردی که رسیده دعا می کنم. و از دستان مهربانش

یاری می خواهم تا به سرانگشت لطف دردها را ببرد.کاش ادم ها هم را بیاد داشته باشند.