من عاشق ریاضیات بودم.......

زمانی از لذت های بزرگ من حل مسائل ریاضی از چند راه بود.......

من از بن بست بیزار بودم.

اما در زندگی وقتی به خط می رسیدم نگاهم به سمت مثبت بی نهایت بود.....

حالا.............

درست جایی گیر افتاده ام که خط بسوی منفی بی نهایت است............

عجب قهقرایی........انگار .....کلمه کم می آورم......

فقط یادم باشد.........یادتان باشد.............

کسی که حد ندارد...........حدود ندارد............

پناه می برم به مثبت بی نهایت................