32 سال پیش در چنین روزی چند ساعتی می شد که آمده بودی نا آغوشم 

عطر مادرانگی بگیرد.......

نوبرانه ها همه یک جور خاصی ذائقه ادم را نوازش می کنند.

عاشقانه مادر شدم و با شهد وجودت سرمست...........

این روزها آرتادخت دوباره تو را تکرار می کند و من پر می شوم

از همه ی حس های خوب .........

 

پ . نوشت : لپ تابم به دیار باقی رفته و سخت ترین کار دنیا

نوشتن با لپ تابی است که فونت فارسی ندارد.