سرانجام  خانه ای را که با صد شوق و شور بر پا کرده بودیم..................

در مسیر طوفان فرو ریخت...........آوارهایش تلی از آرزوهای دور و دراز است

که مرورش فقط زخم ها را تازه می کند......

عاقبت بعد 2 سال و اندی جد و جهد..........با چنگ و دندان به مصاف تقدیر رفتیم

و حالا باید پناه ببریم به سایه سار مهربانی............این درد را سیلاب اشک

 هم نخواهد سترد........فقط و فقط به تنها وکیل حقیقی پناه می بریم.......

با عطر حضورش روح زخمی مان را التیام می دهیم........و به امید ارامش

حقیقی صبر می کنیم.